EPISOD 8
Dah jauh kita mengembara, tapi tak ada tempat nak berehat.
Mari minta makanan daripada keluarga ini.
Okey, saya pun kebulur.
Ada sesiapa di sini?
Saya datang.
- Helo, tuan. - Helo.
Kamu...
Ada makanan tak di sini?
Boleh kami minta sedikit?
Kamu sangat sopan.
Kalau kamu tak kisah makan yang ringkas-ringkas,
masuklah.
Terima kasih, tuan.
Jemput duduk.
Baiklah.
- Mari. - Sila duduk.
Jemput minum teh.
Saya masakkan untuk kamu.
- Baiklah, terima kasih. - Terima kasih.
Lelaki tua ini agak peramah.
Sebab awak manis mulut.
- Sebab awak cantiklah. - Mengarut.
Saya dah bau makanan.
Hei.
Helo.
Sedap betul baunya.
Jemput makan.
Makanlah sebelum sejuk.
- Saya makan dulu. - Terima kasih.
- Makanlah. - Baiklah.
Kenapa?
Tak ada apa-apa. Panas.
Bodoh.
Apa awak buat ini?
Xiaoyu'er!
Wanita tua yang kita jumpa tadi
ialah seorang lelaki yang menyamar.
Lelaki yang menyamar?
Ular pun ada.
Mungkinkah dia Tuan Bishe dari Dua Belas Bintang?
Siapa pula itu?
Dia bunuh lelaki tua itu.
Kenapa dia buat begitu?
Awak rasa kenapa?
Sebab peta harta karun itu?
Peta harta karun awak itu menyusahkan.
Jom. Tempat ini tak selamat.
Nanti.
Kepada orang yang ambil emas ini,
tolong kebumikan mayat ini elok-elok.
Kalau tak, saya akan bunuh awak.
Aduhai.
Cantiknya pemandangan.
Istana manalah yang ia tuju.
Kita hampir kehilangan nyawa.
Awak masih rasa nak nikmati pemandangan?
Saya memang berani orangnya.
Sayang kalau tak nikmati pemandangan ini.
- Ular! - Jangan risau.
Saya pakar menangkap ular.
Nasib baik awak lelaki.
Kebanyakan perempuan takut ular.
Awak buat apa?
Saya nak keluarkan bisa.
Saya dah tertipu.
Ular itu dah lama mati rupanya.
Ada orang sorokkan jarum beracun dalam ular itu.
Apabila awak pegang badannya,
awak ditusuk jarum itu.
Awak bijak.
Nasib baik awak bertindak tepat pada masa dan keluarkan bisa itu.
Awak takkan apa-apa, bukan?
Ya.
Saya akan mati dalam masa sejam.
Jangan nak mengarut.
Tak ada penawar untuk bisa ini.
Kalau saya tak keluarkan darah tadi, mesti saya dah mati.
Walaupun saya keluarkan darah, saya rasa saya masih boleh hidup
untuk sejam lagi.
Mustahil. Saya tak percaya.
Saya tak percaya.
Xiaoyu'er.
Awak tak boleh mati.
Tolong jangan mati.
Jangan buat saya takut, Xiaoyu'er.
Baiklah.
Kalau awak terus menangis,
saya akan lemas dalam air mata awak dulu sebelum sempat mati diracun.
Tak ada apa-apalah.
Ular tua dan busuk!
Ular jahat!
Bukankah kamu sasarkan peta yang saya pegang ini?
Ia ada di tangan saya.
Saya cabar awak datang dan ambil daripada saya.
Ia pasti akan jadi milik saya.
Kenapa saya nak tergesa-gesa?
Budak tak guna ini.
Serahkan peta itu
dan saya akan lepaskan kamu.
Xiaoyu'er, beri saja peta itu kepada dia.
Peta itu bawa malang. Kita patut serahkannya.
Nampak tak?
Gadis ini bijak.
Awak patut dengar cakap dia.
Awak juga bunuh pasangan tua yang tak bersalah itu.
Awak ingat saya nak dengar cakap awak?
Hei.
Keluarkan!
Saya dah makan.
Awak memang nak mati, ya?
Tapi saya dah hafal peta harta karun itu.
Kalau saya masih hidup,
saya mungkin boleh lukis semula peta itu.
Kalau saya mati hari ini,
- awak takkan tengok peta itu lagi. - Awak...
Kalau saya jadi awak,
saya akan keluarkan penawar itu.
Kalau angin saya baik, mungkin saya akan lukis semula peta itu.
Budak tak guna.
Berani awak mengugut saya?
Peta harta karun awak itu dibuat daripada kertas khas.
Ia nipis, tapi kuat.
Walaupun awak dah telan,
ia takkan koyak.
Saya cuma perlu belah perut awak
dan keluarkannya.
Mana boleh!
Awak tak apa-apa?
Awak pakar menangkap ular?
Saya pula pakar belah perut.
Marilah!
Pagi tadi,
saya makan ular.
Mungkin awak juga akan bunuh jenis awak sendiri.
Awak menghina saya?
Tidak!
Siapa itu?
Siapa kamu?
Awak tak kenal siapa saya?
Awak...
Walaupun awak tak kenal saya,
awak patut tahu jalan ini menuju ke mana, bukan?
Ya, saya tahu.
- Jadi kenapa berkelakuan bodoh? - Tidak...
Awak Cik Jiu?
Berani awak cuba belah perutnya di sini?
Berani juga awak, ya.
Tidak, Cik Jiu.
Saya silap.
Tolong lepaskan saya. Saya pergi sekarang.
Awak tak boleh pergi!
Berhenti. Jangan pergi!
Cik.
Saya tahu awak boleh buat dia kembali.
- Tolonglah saya. - Kenapa?
Kawan saya dah diracun.
Cuma Tuan Bishe yang boleh selamatkan dia.
Tolonglah selamatkan dia.
Tolonglah.
Itu bukan urusan saya.
Awak...
Cik Jiu.
Apa kata awak selamatkan dia?
Kalau awak nak, awaklah selamatkan. Saya tak nak.
Nanti!
Saya akan buat apa saja untuk awak.
Tolong selamatkan dia!
Jangan merayu pada dia.
Bisa jenis ini tak boleh dirawat oleh sesiapa.
Mari.
Jiang Xiaoyu.
Xiaoyu'er.
Kenapa pandang saya?
Saya akan pergi secepat mungkin.
Saya akan cuba bertahan sebaik mungkin.
Jangan risau. Mari.
Awak takkan mati.
Saya tahu awak cuma cuba buat saya marah,
tapi dengar sini.
Di dunia ini,
kami, Murong bersaudara, boleh buat apa saja.
Ikut saya.
Mari. Arah sini.
Terima kasih.
KEDIAMAN MURONG
Jadi inilah Kediaman Murong yang terkenal itu.
Saya dengar dari Tuan Haha dan Cik Tu
yang tempat ini sangat hebat.
Xiaoyu'er.
Awak tak apa-apa?
Saya tak apa-apa.
- Apa nama awak? - Gu Renyu.
Awak bukan daripada keluarga Murong?
Saya adik sepupunya.
Awak agak peramah,
tapi sangat pemalu.
Macam perempuan.
Jemput duduk.
Ini bilik saya.
Boleh tahan.
Tempat ini terasa lebih kelelakian berbanding tempat lain di rumah ini.
Awak satu-satunya lelaki di Kediaman Murong?
Ya.
Tadi gadis itu ada sebut tentang Murong bersaudara.
Saya rasa dia maksudkan Sembilan Keajaiban Dunia Keluarga Murong.
Sembilan Keajaiban?
Awak tak pernah dengar tentang mereka?
Mereka terkenal dalam dunia pahlawan.
Mereka sembilan bersaudara.
Mereka bukan saja mahir dalam qinggong, tapi juga dalam menyorokkan senjata.
Mereka semua bijak dan cantik.
Semua keluarga bangsawan
mahu berkahwin dengan anak perempuan keluarga Murong.
Mereka semua dah berkahwin?
Ada khabar mengatakan semua dah berkahwin
kecuali adik yang kesembilan.
Mereka berkahwin dengan bangsawan dunia pahlawan
atau hero muda terkenal.
Saya tahu.
Gadis yang selamatkan kita daripada Tuan Bishe tadi
mesti adik yang kesembilan.
Betul itu.
- Apa namanya? - Murong Jiu.
Bak kata pepatah,
makin rapat kita dengan seseorang, makin mudah nak memilikinya.
Awak kena rebut peluang ini dan jaga dia.
- Awak boleh memenangi hatinya. - Itu...
Itu yang mak saya suruh,
tapi saya...
Saya tak pernah...
Mak awak suruh awak datang ke sini?
Awak sebenarnya tak rela nak datang sini?
- Saya... - Begitukah?
Saya...
Saya tak bermaksud begitu.
Tuan Gu.
Awak tak perlu tinggal di sini.
Sebenarnya, tak ada orang yang suruh pun.
Awak mungkin disayangi oleh mak awak,
tapi bukan semua orang rasa perkara yang sama.
Makan separuh dan sapukan pada luka awak.
Dalam masa enam jam, awak akan pulih sepenuhnya.
Saya tak minta pun awak selamatkan saya.
Saya juga tak teringin nak berkahwin dengan awak.
Orang lain mungkin puja awak,
tapi saya tak.
- Janganlah sombong. - Jaga-jaga mulut awak itu.
Rasanya masam macam cuka.
Terima kasih untuk penawar ini, Cik Murong.
Dengar sini.
Mungkin saya dah selamatkan nyawa awak,
tapi saya juga boleh bunuh awak.
Awak takkan buat begitu.
Dari luaran saja nampak dingin,
tapi dalam hati, awak baik orangnya.
Kalau tak, awak takkan beri saya penawar itu.
Keluar!
Keluar sekarang.
Kalau tak, saya potong lidah
dan korek biji mata awak.
Saya memang nak pergi.
Saya tak berniat nak tinggal di sini dan jadi suami awak.
Sudahlah, Xiaoyu'er.
Murong Jiu, mana awak?
Cik Zhang datang nak melawat.
Cik Zhang, kenapa awak ke sini?
Saya tengah cari seseorang, tapi akhirnya ke sini pula.
Awak cari siapa?
- Zhang Jing, Pari-pari Kecil? - Ya.
Dia juga sepupu Murong.
Awak kenal dia?
Ya. Mestilah kami kenal.
Xiaoyu'er, apa kita nak buat ini?
Si tak guna yang awak cakap itu rambutnya diikat ekor kuda
dan ditemani seorang gadis?
Itu dia.
Pari-pari Kecil.
Hei.
Lama tak jumpa.
Apa khabar?
Saya baik saja.
- Xiaoyu'er! - Cik Zhang!
- Awak cari dia? - Ya.
- Kenapa dia ada di sini? - Jangan tanya.
Saya langsung tak ada kaitan dengan keluarga Murong.
Saya diracun dan baru saja makan penawar.
Saya belum boleh gunakan kuasa saya.
Kalau betul awak nak bunuh saya, bunuhlah sekarang.
Awak tak perlu risau yang awak dah hina keluarga Murong.
Saya pun takkan pertahankan diri.
Kenapa kalau awak pertahankan diri pun?
Kalau saya boleh pertahankan diri,
awak yang akan terbaring di tanah.
Tie Xinlan.
Bagus, Pari-pari Kecil.
Dah dua kali saya tangkap awak, tapi saya lepaskan awak.
Sebab saya kasihani awak.
Kalau saya mati hari ini,
maksudnya saya berhak mati.
Cik Zhang.
Betulkah dah dua kali dia tangkap awak?
Cik Murong, biar saja dia bunuh saya.
Walaupun saya mati di kediaman awak,
permusuhan antara kami berdua tak ada kaitan dengan awak.
Saya takkan salahkan awak
- atau keluarga Murong. - Sudah!
Jiu, awak menyebelahi orang luar?
Kalau ini tempat lain,
saya langsung tak kisah apa yang awak buat kepada dia.
Tapi awak di Kediaman Murong. Awak patut hormati saya.
Saya akan minta maaf selepas bunuh dia.
Tidak!
Sejak Kediaman Murong dibina, tiada pembunuhan yang berlaku.
Jangan cuba nak langgar peraturan ini.
Awak tak tahu betapa kejinya si tak guna ini.
Walaupun dia keji,
awak patut balas dendam selepas dia pergi dari Kediaman Murong.
Saya tak boleh tunggu lagi.
Ke tepi, Jiu!
Tidak.
Kalau saya dah nekad nak buat sesuatu,
tiada siapa boleh halang saya.
Termasuklah awak.
Awak boleh gunakan apa saja untuk lawan saya.
Cik Zhang.
Bagus, Cik Gu.
- Awak pun halang saya. - Saya...
Pari-pari Kecil.
Awak dah buat kesilapan.
Tuan Gu ini lelaki sejati. Apa awak panggil dia?
Cik Gu?
Jangan menyibuk. Suka hatilah saya nak panggil dia apa pun.
Gu Renyu mungkin agak pemalu dan selalu tersipu-sipu.
Tapi kenapa awak panggil dia begitu?
Awak kejam.
Bukan saya yang beri dia nama panggilan itu.
Saya dah ingat.
Tuan Gu dikenali dengan Tumbukan Lelaki Cantik
tapi dihina oleh Pari-pari Kecil.
- Biar betul. - Tie Xinlan, tak guna.
Pandai betul awak cari kemarahan orang.
Pada mulanya saya nak lepaskan awak,
tapi saya dah berubah fikiran.
Awak buat apa?
Cik Gu.
Saya tak tahu awak terkenal dalam dunia pahlawan.
Apa tunggu lagi? Cepatlah.
Saya takkan lawan awak melainkan awak nak apa-apakan Cik Jiu.
Murong Jiu.
Pandai awak disiplinkan dia.
Pewaris Tumbukan Dewa Keluarga Gu dah jadi pengikut awak.
Memandangkan kita nak berlawan, apa kata kamu berdua lawan saya?
Tunjukkan Kantung Qiqiao awak.
Zhang Jing.
Kita dah lama kenal.
Kalau awak tak berniat nak membunuh di kediaman saya,
saya takkan lawan awak.
Jadi Pari-pari Kecil terkenal ini
boleh dihalang oleh orang lain.
Lelaki jahat!
Awak nak tengok kami berlawan sampai mati
supaya awak boleh larikan diri, bukan?
Lari saja kalau awak tak setanding dengan mereka.
Awak tak perlu cari alasan.
Saya pergi dulu.
Kalau kamu boleh menyorok selamanya, baru saya lepaskan kamu.
Kalau tak,
selangkah awak keluar dari rumah ini,
saya akan bunuh awak.
Dan...
Awak pun sama.
Maaf mengganggu awak, Jiu.
Bagus Cik Gu layan awak.
Kahwin jangan lupa jemput.
Di sini.
Buka mulut awak.
Nanti.
Apa itu?
Selain kung fu, Cik Jiu juga pandai mengubat orang.
Ubat ini boleh selamatkan Cik Tie.
Kalau Cik Tie jaga badannya baik-baik,
kuasa dalamannya mungkin meningkat dengan drastik.
Terima kasih.
Nah.
Buka mulut awak.
Saya dah rasa lebih baik.
Terima kasih, Cik Jiu.
Zhang Jing, Pari-pari Kecil.
Saya ingatkan dia baik sebab saya nampak dia bunuh orang jahat.
Tak sangka pula dia menjengkelkan begini.
Wanita...
memang menjengkelkan sebab mereka tak tetap pendirian.
Perubahannya yang mendadak
memang tak boleh dijangka.
Tapi saya rasa dia saja yang boleh bertanding dengan saya.
Hei.
Maksud awak,
kamu berdua saja wira di dunia ini?
Benar.
Kalau begitu, antara kamu berdua, siapa lebih hebat?
Dia seorang yang sukar dijangka.
Saya tak boleh agak apa yang dia nak buat.
Mungkin dia lebih hebat.
Macam mana dengan awak?
Saya belum teroka lagi dunia pahlawan ini.
Jadi maksud awak, kalau awak dah mula,
awak akan lebih hebat daripada dia?
Boleh tahan.
Awak memang terhebat di dunia.
Tengok itu.
Sifat perasan awak tiada tandingan.
Xiaoyu'er!
Saya ingatkan
lelaki saja yang angkuh.
Tak sangka pula perempuan pun boleh jadi angkuh.
Murong Jiu.
Mesti dah lama awak terkurung dalam rumah ini.
- Fikiran pun dah sempit. - Apa awak kata?
Xiaoyu'er.
Saya pun dibesarkan di tempat terpencil,
tapi setidaknya saya tahu
yang dunia pahlawan ini luas.
Tengoklah sendiri kalau tak percaya.
Ada ramai yang lebih berkebolehan daripada awak.
Tapi awak kata awak yang terbaik di dunia,
saya nak kata apa lagi?
- Awak! - Saya...
Mungkin dah beberapa kali awak selamatkan saya,
tapi awak sendiri yang sanggup.
Saya tak perlu ampu awak, bukan?
Sudahlah.
Xiaoyu'er, Cik Jiu dah layan awak dengan baik.
Kenapa awak nak hina dia?
Saya sengaja buat begitu.
Tengok.
Dia nampak lebih cantik kalau marah, bukan?
Ya, dia nampak lebih cantik.
Berani awak kata begitu kepada saya?
Awak tak cantik.
Awak nampak hodoh kalau marah.
Aduhai.
- Xiaoyu'er! - Saya...
Cik Jiu.
Maafkan saya.
Xiaoyu'er suka bergurau.
Saya minta maaf bagi pihaknya.
Tolong maafkan dia.
Awak ingat awak siapa?
Siapa awak nak minta maaf bagi pihak dia?
Saya...
Nasib baik awak tak berkahwin dengan dia.
Kalau tak, mesti cepat awak menjanda.
Apa maksud awak?
Tak kira apa pun, saya dah selamatkan nyawa awak.
Kalau saya halau awak dari sini dan awak terbunuh,
kemudian berita ini tersebar,
ia akan merosakkan reputasi keluarga Murong.
Nanti.
Terima kasih.
Jangan lupa
bawakan arak dan daging untuk kami.
Saya lapar.
Awal pagi esok,
saya akan datang untuk halau awak.
Tuan Gu.
Malam ini, bilik ini untuk tetamu.
Awak nak berada di sini dan minum bersama mereka?
Tak, saya ikut awak.
Jangan risau.
Saya akan pujuk dia untuk biar kamu bermalam lebih lama.
Kalau kamu pergi esok,
Pari-pari Kecil akan tangkap kamu.
Kalau dia dah bertenang...
Terima kasih atas tawaran awak.
Lebih baik awak kejar Cik Jiu.
Saya tahu awak sayangkan dia.
Kami bukan macam yang kamu fikir.
- Kadangkala, saya... - Cukup.
Kalau awak tak pergi sekarang, nanti dia hilang.
Menarik.
ASTAKA HUAJIN
Boleh tahan.
Begini rupanya keluarga Murong layan tetamu mereka.
Kamu semua dari mana?
Tadi saya berjalan-jalan dengan Cik Murong,
tapi tak nampak kamu pun.
Jemput makan.
Mari, Tie Xinlan. Jom kita makan.
Cik Jiu memang baik orangnya.
Dia juga berikan cadar tilam yang baru.
Nanti.
Tie Xinlan fikir yang kami akan mati esok.
Adakah dia cuba nak buat sesuatu dengan saya sebelum kami mati?
Xiaoyu'er.
Selama beberapa hari lepas, awak tak tidur lena kerana saya.
Awa patut tidur awal hari ini.
Rehat awal.
Pusing.
Pusing?
- Kenapa? - Saya nak tanggalkan pakaian untuk tidur.
Awak nak tengok?
Memang ada musuh di luar sana,
tapi malam ini, kediaman Murong nampak tenang.
Malam yang romantik ini sangat berharga.
- Saya... - Apa?
Jangan pusing.
Baiklah. Saya tak pusing.
ASTAKA HUAJIN
Tak guna betul.
Jangan kata...
Jangan kata dia fikir...
Tak mungkin!
Saya perempuan.
Kami pun bukannya suami isteri.
Saya rasa bersalah terhadap dia
sebab banyak yang dia lalui kebelakangan ini.
Saya nak dia tidur di katil,
tapi dia pergi pula.
Dia memang dibesarkan di Ngarai Hina.
Dia selalu bersangka buruk.
Berjaya juga saya larikan diri.
Walaupun saya berjaya larikan diri,
tapi saya belum boleh keluar dari Kediaman Murong.
Kalau saya keluar, saya akan dibunuh serta-merta.
Pari-pari Kecil akan datang cari saya.
Nanti.
Kediaman Murong ini besar.
Saya akan cari tempat untuk menyorok.
Jadi Pari-pari Kecil dan Murong Jiu takkan jumpa saya.
Mereka pasti akan saling bergaduh. Mesti seronok.
Kalau tengok perhiasan ini, mesti pemilik bilik ini
angkuh dan perasan orangnya.
Celaka. Mungkinkah ini bilik Murong Jiu?
Nanti, Cik Jiu.
Dah lewat. Kenapa?
- Xiaoyu'er dah tidur? - Agaknya.
Mesti Zhang Jing tunggu berdekatan sini.
Beritahu dia yang esok pagi,
saya akan halau Jiang Xiaoyu dan Tie Xinlan.
Beritahu dia kalau mereka dah keluar dari Kediaman Murong,
dia mesti bunuh mereka serta-merta.
Mereka tak buat salah pun.
Kenapa awak buat begini pada mereka?
Dah banyak kali Jiang Xiaoyu memalukan saya.
Dia layak mati.
Walaupun Jiang Xiaoyu layak mati,
tapi gadis itu...
Awak bodohkah?
Awak tak nampakkah apa hubungan mereka?
Kalau kita biarkan mereka hidup,
dia pasti akan datang untuk balas dendam.
Jadi maklumkan kepada Zhang Jing dan tolong perhatikan mereka.
Kalau Zhang Jing gagal bunuh mereka, awak kena bunuh mereka untuk saya.
Awak setuju buat begitu?
Saya...
Kalau awak tak setuju,
- kita takkan berjumpa lagi. - Tidak, Cik Jiu.
Saya...
Saya akan buat.
Hari ini sangat memenatkan.
Tidur awal.
Tidur?
Awak dah lupa masa?
Ya, masa untuk awak berlatih.
Itu bukan urusan awak.
Awak buat saja kerja awak.
Xiaoyu'er.
Awak akan kembali kepada saya.
Awak takkan tinggalkan saya, bukan?
ASTAKA HUAJIN
Kediaman Murong ini besar.
Mesti ada tempat yang Murong Jiu tak tahu.
Betul.
Saya akan cari tempat untuk menyorok,
kemudian kembali untuk dapatkan Tie Xinlan.
Kami cuma perlu menyorok selama tiga ke lima hari,
dan tiada orang dapat cari kami.
Bau ini...
Baunya hampir sama macam bau di rumah En. Wan.
Cuma bezanya,
rumah En. Wan ceria,
tapi tempat ini nampak kusam dan menggerunkan.
Ini ubat yang dibuat oleh Murong Jiu.
Saya nak cuba.
Sedap juga.
Rasa semakin panas.
Selesanya.
Patutlah sejuk di sini,
ada gua ais.
Sejuknya.
Adakah dia buta?
Kenapa dia tak berdiri dan bunuh saya?
Dia mesti sedang berlatih, tak boleh berhenti separuh jalan,
kalau tak dia pasti dah mengamuk.
Saya...
Tiba-tiba saya tak nampak apa-apa.
Kenapa saya jadi buta?
Saya tak nampak apa-apa.
Ada sesiapa tak?
Kemahiran Dewa Penggerak Batu?
KEMAHIRAN DEWA PENGGERAK BATU
Apa ini?
Kung fu ini akan memumiakan orang yang hidup.
Patutlah Cik Jiu tak ada perasaan.
Kalau awak berlatih kung fu ini,
awak akan bertukar menjadi batu.
Biar saya tolong awak.
Cik Jiu.
Jangan salahkan saya.
Saya buat ini untuk kebaikan awak.
Kita cuma hidup sekali saja.
Perkara paling penting adalah kebahagiaan.
Jangan menyeksa diri sendiri.
Saya akan bakar kamu.
Saya akan bakar kamu semua.
Dengar sini, saya buat ini untuk awak.
Adakah saya terlalu baik?
Habislah kamu.
Ada yang tak kena.
Panasnya!
Ubat-ubat tadi berbahayakah?
KEDIAMAN MURONG
Panasnya.
Saya nak air.
Air.
Rasa sangat panas.
Air.
Sejuknya.
Sangat selesa.
Lebih baik kalau ada air.
Sekarang awak bukan perlukan air, awak perlukan keranda.
Kaum wanita...
Apabila seorang lelaki jatuh dalam genggaman seorang wanita,
hidupnya musnah.
Baru sekarang awak sedar?
Adakah awak Murong Jiu
atau Pari-pari Kecil?
Awak harap Jiu akan selamatkan awak?
Jangan harap!
Awak rupa-rupanya.
Nampaknya saya tak terlalu malang.
Awak sangat bertuah.
Awak pilih untuk lalu di sini
dan saya kebetulan sedang menunggu di sini.
Saya jahat dengan awak sebelum ini.
Awak nak bunuh saya?
Cukup untuk lepaskan kemarahan awak?
Kalau saya jadi awak,
saya pasti akan pukul diri saya dengan teruk terlebih dulu.
Betul, tak?
Pukul saya.
Sekuat mungkin. Jangan berhenti.
Selesanya.
Nasib baik bertembung dengan awak.
Selesanya.
Pukul lagi.
Selesanya.
Walau apa pun helah awak,
awak akan tetap mati hari ini.
Zhang Jing. Awak dah selesai?
Apa awak nak?
Serahkan dia kalau awak dah selesai.
Ini bukan tempat tinggal awak lagi.
Kalau awak halang saya, saya...
Awak ingat saya nak selamatkan dia?
Habis, awak nak bunuh dia?
Betul. Tolong ke tepi.
Tadi awak nak bunuh dia,
sekarang kenapa nak selamatkan dia?
Tadi awak nak selamatkan dia,
sekarang kenapa awak nak bunuh dia?
- Itu bukan urusan awak. - Saya tak kira.
Saya akan bunuh sesiapa yang menghalang saya.
Awak halang saya bunuh dia, jadi awak pun tak boleh!
Tadi awak nak sangat bunuh dia,
tapi sekarang awak cuba selamatkan dia.
Adakah awak...
Tadi awak benar-benar nak selamatkan dia,
tapi sekarang awak nak bunuh dia.
Adakah dia...
- Awak mengarut! - Awak yang mengarut!
- Ini salah awak. - Ini salah awak.
Dia tak boleh lari.
Saya akan cari di sekeliling rumah awak.
Saya pasti akan jumpa dia.
- Mari kejar dia. - Tunggu.
Sebaik kita tangkap dia,
- kita bunuh dia sama-sama. - Baiklah.
Kita tikam dan carik-carik dia.
Gua ais. Mari pergi ke gua ais.
KEDIAMAN MURONG
- Awak jumpa dia? - Awak jumpa dia?
Mustahil.
Tak ramai orang dalam dunia pahlawan boleh tahan pukulan saya.
Jiang Xiaoyu bukannya kuat sangat.
Macam mana dia boleh lari cepat sangat lepas dipukul?
Dia makan ubat-ubat saya.
Walaupun dipukul teruk, dia mungkin takkan cedera.
Kemahirannya akan meningkat kalau dia ambil peluang ini untuk berlatih.
Saya berusaha keras untuk sediakan ubat-ubat itu.
Jiang Xiaoyu dah musnahkan segala-galanya.
Awak terlalu cuai.
Dua orang asing masuk rumah awak.
Kenapa tak minta Gu Renyu jaga?
Gu Renyu?
Terjemahan sari kata oleh Nur Az-Zahra